
Op de laatste dag voor de vakantie worden de koningsspelen gehouden op school.
Het lekkere weer is in ons voordeel en de gymleraren hebben diverse activiteiten klaargezet, waar de leerlingen met hun leerkracht in groepjes langs kunnen gaan. Spijkerbroek hangen, estafette en trefbal. Maar ook blikken gooien, bal schieten en spijkerpoepen. De oud-Hollandsche spelletjes brengen uitdaging en vertier. M'n nieuwe leerling Robin (8) geniet en kan maar moeilijk op z'n beurt wachten.
Terwijl m'n leerlingen na de activiteiten met bezweet voorhoofd op wiebelkruk, bank of grond in ons lokaal zitten, komt Allison binnen.
"Meester, ik heb iets gewonnen met bingo. Er was niet zoveel keus meer tussen de prijsjes, dus heb ik dit autootje en die wil ik graag aan Robin geven. Hij is schattig" en ze wijst naar Robin.
Ik knik en ze geeft het aan hem.
"Oh dat is precies wat ik graag wilde hebben!" zegt Robin en maakt de verpakking open. Hij kijkt erg blij. Ik wacht totdat hij wat tegen Allison zegt, iets van bedankt ofzo, maar er komt niets en ik kijk naar Allison. En net wanneer ik een poging wil doen van bewustwording bij hem, zegt Allison begripvol tegen mij: "Z'n blije gezicht is genoeg meester."
Er gaat een golf door me heen.
Allison, die echt flink getraumatiseerd is. Toen ze voor het eerst bij me in de SO+ klas zat, was het heftig. Destructief gedrag richting alles. En richting iedereen. Nadat ze eenmaal de zekerheid kreeg dat ze hoe dan ook geaccepteerd wordt voor wie ze is, kwam er rust en na verloop van tijd schakelde ze door richting een reguliere SO-klas.
En nu zegt ze dit. En leert ze me weer een les. Ook Robin heeft namelijk tijd nodig. Hij zit sinds kort in m'n klas en laat me steeds meer zien over wie hij is. Wederkerigheid is zijn doel...
Ik geef Allison een paasei, ze bedankt me (!) en gaat weer naar haar klas.
Na schooltijd bespreek ik de gebeurtenis met Robin en z'n vader, waarbij we beiden zeggen dat we trots op hem zijn. En ik zie warempel een kleine glinstering in z'n oogjes. Het lijkt op een vonkje. Een vonkje dat uiteindelijk een vuurtje kan gaan worden. Ik brand nu al van verlangen en nieuwsgierigheid.
Door Bart Heeling. Foto: eigen foto.
Bart Heeling is leerkracht op De Aventurijn Renn4, een school voor speciaal onderwijs. Hij geeft les aan kinderen met ernstige gedragsproblemen en/ of psychiatrische problematiek. Volgens Bart hebben mensen vaak nog een verkeerd beeld van het speciaal onderwijs. Hij deelt daarom zijn belevenissen in de column 'Gewoon Speciaal' en op LinkedIn. Eerder verscheen zijn bundel 'Gewoon Speciaal'.